Κείμενο από δράση στα λεωφορεία του ΟΑΣΘ [7 φλεβάρη]

Υπάρχει μια πραγματική ανάγκη, η ανάγκη μας να μετακινούμαστε. Πάνω σ’αυτήν την ανάγκη το ελληνικο κράτος δημιούργησε τις αστικές συγκοινωνίες. Ωστόσο αυτές γίνονται με συγκεκριμένο σκοπό και κατευθύνσεις. Τα δρομολόγια είναι οργανωμένα έτσι ώστε να μας μεταφέρουν μόνο προς τις δουλειές μας (εφόσον υποθέσουμε ότι έχουμε μία) ή προς τα κέντρα στα οποία θα καταναλώσουμε εμπορεύματα (στην αγορά, στα ξενυχτάδικα, στις διάφορες υπηρεσίες κλπ). Δεν έχουμε δει κανένα δρομολόγιο που να μεταφέρει κόσμο ανάλογα με τις πραγματικές του ανάγκες ή επιθυμίες -είναι συχνό φαινόμενο τα καλοκαίρια για να κάνει κάποιος ένα μπάνιο είτε να στιβάζεται σε ένα λεοφωρείο που τον αφήνει 10 χιλιομετρα μακριά απ’ την παραλία είτε να ψάχνει αυτοκίνητο-.

Και σαν να μη φτάνει που μας υποχρεώνουν να δουλεύουμε και μετά να ακουμπάμε τα λεφτά μας στους διάφορους μεγαλοκαταστηματάρχες και στα κάθε λογής εμπορικά κέντρα, και που το ωράριο των δρομολογίων είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της εργασίας που επιβάλλει νωρίς να ξυπνήσουμε και νωρίς να κοιμηθούμε –τα περισσότερα δρομολόγια σταματούν τις βραδινές ώρες-, πρέπει να πληρώνουμε κι από πάνω γι’ αυτές τις μετακινήσεις.

Οι ελεγκτές (ή λεοφωρειόμπατσοι ή ρουφιάνοι του ΟΑΣΘ) φροντίζουν να τρομοκρατούν τους επιβάτες να κόβουν εισητήριο, και φυσικά να εξασφαλίζουν τα έσοδα του κράτους από την εκμετάλλευση των επιβατών. Πολλές φορές έχουμε δει να τρέχουν τον κόσμο στο τμήμα, να κόβουν πρόστιμα και να ξεφτιλίζουν όποιον πιάνουν χωρίς εισιτήριο.

Ήδη υπάρχουν άνθρωποι που αρνούνται αυτή την κοροϊδία, είτε με το να μην χτυπάνε εισιτήριο ελπίζοντας ότι δε θα τους πιάσει ο ελεγκτής, είτε δίνοντας το εισιτήριο τους στον επόμενο για να το ξαναχρησιμοποιήσει χωρίς να κόψει καινούριο, ή αφήνοντας τα στις θέσεις, στις στάσεις και φυσικά υπάρχουν και αυτοί που υπερασπίζονται τους συνεπιβάτες τους όταν τους κολλήσει ο ελεγκτής στη γωνία επειδή δεν ήθελαν να βάλουν το ευρώ τους στο κωλομηχάνημα που δε βγάζει ρέστα. Πιο σπάνια κάποιοι σαμποτάρουν και τα ακυρωτικά μηχανήματα απλά με μια τσίχλα ή με λίγη κόλλα.

Σ’ αυτό το πνεύμα κινείται και η σημερινή δράση που, πέρα απ’ το συμβολικό της χαρακτήρα για όσα προαναφέρθηκαν, βοηθά στο να μη μας φάει το κράτος άλλα λεφτά μέχρι να φτιαχτούν τα μηχανήματα, αλλά θέλει και να συμβάλλει στο οι ίδιοι επιβάτες να καταφέρουν να μετακινούνται ανάλογα με τις ανάγκες και τις επιθυμίες τους και μάλιστα δωρεάν -χωρίς να φοβούνται ότι θα τους ξεφτιλήσει ο ελεγκτής-.

 

ΔΩΡΕΑΝ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

ΔΩΣΕ ΤΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΣΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΠΙΒΑΤΗΣ ΜΟΝΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΕΛΕΓΚΤΗ

ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΟ ΣΑΜΠΟΤΑΖ ΣΤΑ ΑΚΥΡΩΤΙΚΑ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ

ΔΩΡΕΑΝ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ

Επιβάτες χωρίς Εισιτήριο

… για μια ζωή χωρίς ελεγκτές